Nederlandse burgers worden bewust bedrogen Waar is onze regering toch mee bezig? Is dat de bedoeling geweest van de Nederlandse burgers die tijdens de laatste Tweedekamer verkiezingen op het CDA hebben gestemd? Is dit de prijs die het CDA wenst te betalen om samen met de PvdA en de CU te regeren?
Uitgeprocedeerde asielzoekers – waarvan via de rechtelijke macht is bewezen, hier niet thuis te horen – massaal een verblijfsstatus te verstrekken? Wij denken van niet, maar de PvdA staatssecretaris Nebahat Albayrak drukt door en moet haar achterban – die inmiddels ook voor een onevenredig groot deel – uit allochtonen bestaat tevreden stellen. Dat dit op een dusdanige manier gebeurt – met onjuiste cijfers, namelijk slechts 115 miljoen euro – dat men overgaat tot landverraad, is misdadig. Maar ja, onze fractie had dit vooraf voorspeld.
In de aanloop hiertoe, citeerde men Pim Fortuyn bewust verkeerd, door te stellen dat ook hij voor een Generaal Pardon was. Men vergat er bij te vertellen dat Pim Fortuyn dat alleen wenste te doen onder strikte voorwaarden. Namelijk om daarmede een einde maken aan de belachelijke bureaucratie rondom deze asielindustrie die ons land vele miljarden euro’s per jaar kost en waar linkse advocaten – over de ruggen van asielzoekers – veel geld aan verdienen. Ook de grenzen zouden in ere moeten worden hersteld, zodat er een einde kon komen aan deze massale en ongelimiteerde toeloop uit alle werelddelen.
Al eerder heeft onze fractie aandacht geschonken – dat zullen we ook blijven doen – aan deze problematiek, die ook in onze gemeente met een linkse coalitie een inhaalslag wenst uit te voeren. Zoekt u zelf maar in het archief [link] van onze fractie.
Tot slot willen wij u het commentaar niet onthouden wat vandaag 7 juni 2007 in Elsevier staat (zie onderstaande).
Redactie Lijst Pim Fortuyn Eindhoven
Pardonregeling kraakt nu al aan alle kanten
Generaal pardon: eens te meer is duidelijk dat de Tweede Kamer en het kabinet-Balkenende IV op amateuristische wijze falen in beleid en uitvoering
René van Rijckevorsel
Het is hier al eerder betoogd: met het generaal pardon voor uitgeprocedeerde asielzoekers heeft het kabinet-Balkenende IV alleen maar ellende over Nederland afgeroepen.
Mocht het om 30.000 asielzoekers gaan, zoals het kabinet veronderstelt, dan kost de regeling de samenleving deze kabinetsperiode al 1 miljard euro aan uitkeringen en kosten voor huisvesting, onderwijs, psychische hulp en reïntegratie. Het kabinet heeft slechts 115 miljoen euro gereserveerd.
Maar gaat het wel om 30.000 gepardonneerden? De groep waarover verantwoordelijk PvdA-staatssecretaris Nebahat Albayrak het aanvankelijk had, dijt in snel tempo uit. Zo heeft haar partijgenoot Kamerlid Hans Spekman opgeroepen om ook de zogenaamde Dublin-claimanten alsnog toe te laten, een voorstel waar een Kamermeerderheid voor zou zijn.
Huppakee, weer een paar duizend erbij.
Opgerekt
Bovendien is de regeling zo opgerekt dat ook familieleden van de asielzoekers die in het kader van de gezinshereniging tijdens de procedure voor 13 december 2006 naar Nederland kwamen (sowieso een idiote regeling om hereniging toe te staan voordat iemand asiel krijgt) ook worden toegelaten.
Ook zou het opeens moeilijk zijn om asielzoekers die worden verdacht van oorlogsmisdaden in eigen land, terug te sturen. Immers, ze hebben hun gezinnetjes hier, en ach, het zijn maar verdachten, ze zijn nog niet veroordeeld!
En, zoals u zich kunt herinneren, als de uitgeprocedeerden hebben gelogen over hun identiteit of hun land van herkomst, wordt ze dat ook niet aangerekend.
Hup, weer een paar duizend extra.
Troje
En nu blijkt dat de gemeenten, die de pardonregeling moeten uitvoeren, veel soepeler met de regels omspringen dan de bedoeling is. Zeker 'linkse gemeenten' zullen ook asielzoekers die eigenlijk niet aan de voorwaarden voldoen, toch in aanmerking laten komen voor verblijf. Alleen al in Den Bosch, niet bepaald een linkse gemeente, zijn er al twee- tot driemaal zoveel als verwacht. Volgens VVD-Kamerlid Halbe Zijlstra is het pardon 'een paard van Troje'.
Het kabinet wil niet scherp slijpen', soepel omgaan met de regels. Maar als een regeling niet financieel is onderbouwd, de criteria onduidelijk zijn en naar willekeur kunnen worden toegepast, dan is eens te meer duidelijk dat de Tweede Kamer en de regering op amateuristische wijze falen in beleid en uitvoering.
En straks allemaal krokodillentranen vol goede bedoelingen bij de parlementaire enquête.
7-6-07 Lijst Pim Fortuyn Eindhoven
|