Persmededeling: Je mag er alleen maar naar kijken…

Een brug te ver ...

…… Maar aankomen niet. Dit lied zou je spontaan kunnen gaan zingen, als de aanleiding daartoe niet zo treurig was. Wat is er nu dan aan de hand? Welnu, bij het verpleeghuis De Weerde, in het zuiden van onze stad, wil men graag een klein houten bruggetje over het riviertje De Tongelreep. Zorggroep Vitalis wil de kosten hiervan nog uit eigen middelen betalen.

Dit om haar bewoners – welke noodgedwongen een relatieve korte tijd daar moeten verblijven – de noodzakelijke ontspanning te kunnen bieden, wat de herstelperiode kan verkorten. Maar dit argument geld ook voor de daar verblijvende hulpbehoevende medemensen, die in het laatste stadium van zijn of haar leven verblijven. Ook zij kunnen dan onder begeleiding een ontspannen uitje tegemoet zien in het prachtige natuurgebied de Genneper Parken, al of niet met een rolator of aan een rolstoel gekluisterd.

Maar nee – in tegenstelling tot wat wij plachten te zeggen – is het groen tegenwoordig belangrijker dan het welzijn van onze medemens, die heel hun leven hard hebben gewerkt, en mede daardoor onze huidige welvaart mogelijk hebben gemaakt. Volgens het Eindhovens Dagblad van 17 maart 2006 is de cliëntenraad van De Weerde al acht jaar (!) bezig om toestemming te verkrijgen, om het zéér gewenste bruggetje te mogen plaatsen. De regelgeving lijkt ook hier te ver doorgeslagen.

Ook naar aanleiding van de in maart ingediende raadsvragen van het Ouderen Appél, blijft de gemeente Eindhoven tot nu toe dwarsliggen en is onvermurwbaar in haar houding om toestemming hiertoe te verlenen. Als je dan de reden leest van de afwijzing, denk je willekeurig dat De Weerde een instelling is, die een stelletje kansarmen jongeren huisvest, die in de Genneper Parken, ver en apart van de huidige maatschappij een heropvoeding dienen te krijgen. Het is gewoon te gek voor woorden.

Natuurlijk kunnen we het met elkaar eens zijn dat het beetje natuurschoon wat Eindhoven nog bezit behouden moet blijven. Dat laat onverlet dat deze openbare ruimte ook toegankelijk moet blijven voor ouderen en voor hen met een lichamelijke beperking. God heeft de aarde niet alléén geschapen voor gezonde mensen.

Nu zult u zich afvragen of er dan geen andere mogelijkheid is om de andere kant van het riviertje te bereiken. Daarmee bedoel ik niet de omgehakte boomstammen die we in mijn tijd over deze riviertjes legden om met droge voeten aan de overkant te komen. Nee, er zijn nu wél twee bruggetjes, wat echter té ver omlopen is, om binnen de mogelijkheden te blijven die deze mensen hebben.

Natuurlijk is er een klein hoogteverschil van ca één meter tussen beide oevers van het ongeveer drie á vier meter brede riviertje, wat letterlijk overbrugt dient te worden. Maar dat kan ook met twéé keer een halve meter, lijkt men zo. In de ogen van mijn fractie is het pure onwil om de aanvraag voor een bruggetje niet te honoreren. Wél aan de oostzijde – slechts tien meter van de waterlijn, dat het natuurgebied begrenst – een gebouw toestaan van tien verdiepingen hoog.

Ja dat wel, maar ‘’Een bruggetje ter plekke ‘’zou een nieuw (beeld)verstorend element in het cultuurhistorisch landschap vormen.’’ Aldus het antwoord van het Eindhovense college onder 3-b, naar aanleiding van eerder door het Ouderen Appél gestelde raadsvragen. Concluderend kunnen we nu stellen dat deze aanvraag het college van Eindhoven, tot nu toe (?) letterlijk een brug te ver is.

Men kan van een moedig besluit spreken, indien het college van deze stad alsnog met de meeste spoed een vergunning afgeeft en uit Eindhovense gemeenschapsgelden dit bruggetje, wat perfect in het landschap ingepast kan worden realiseert, zodat tegelijk met de opening van het nieuwe gebouw, begin 2008 de overstap naar de Genneper Parken gemaakt kan worden.

Rudy Reker, fractievoorzitter Lijst Pim Fortuyn Eindhoven

18-4-07 Redactie Lijst Pim Fortuyn