Dat Eindhoven

ruim tien jaar na de opkomst van Pim Fortuyn nog steeds een springlevende LPF-afdeling kent, is voor een belangrijk deel te danken aan Rudy Reker, al jaren het gezicht van de Fortuynisten.

De LPF heeft door Reker – gesteund door tweede man Charles Stroek – een eigen geluid en profileert zich door zich bepaalde onderwerpen helemaal eigen te maken. Voorbeelden hiervan zijn de Turkse feestzaal in de Tempel, de problemen rond het Catharinaplein, de legeskosten en de gemeentelijke financiën.

De ’grotere kleintjes’ in de Eindhovense raad hebben zich deze periode aardig weten te profileren. De eenpitters daarentegen hebben vooral aangetoond dat ze letterlijk niets toevoegen aan het politieke landschap.