Boze islamitische geestelijke uit Eindhoven

Bron: Dagelijkse Standaard


Auteur  Tim Engelbart


3 mei 2015

Screenshot Al Arabiya. Afgebeeld: Aaidh al-Qarni

Boze islamitische geestelijke uit Eindhoven: waarom worden radicale imams geweigerd? 

Nasr El Damanhoury, directeur van de Al Fourqaan-moskee in Eindhoven, wil graag van overheid weten waarom haatimams worden geweigerd. Is dat niet duidelijk dan? Boze gezichten in Eindhoven.

De directeur van de plaatselijke moskee, is momenteel niet zo blij met de Nederlandse overheid. Die houdt er namelijk een lijst op na met radicale imams die ons land niet in mogen. Nu tekent hij daar niet direct bezwaar tegen aan, maar wel wil hij graag . Want oh, oh, oh, het was toch wel verdacht dat de radicale imam Aaidh al-Qarni (voorstander van ‘het verbrijzelen van schedels, het afsnijden van kelen en het opofferen van mannen en huizen.’) geweerd werd uit Nederland:

Welke predikers staan op de zwarte overheidslijst als zogenaamde ’haatimams’, welke criteria gelden daarvoor en kunnen moskeebesturen daar ook inspraak in krijgen? Over die vragen eist Nasr El Damanhoury duidelijkheid nu voor de zoveelste keer een prediker uit Nederland is geweerd.

El Damanhoury is directeur van de stichting Waqf, die de lezing in de Eindhovense Al-Fourqaan-moskee had georganiseerd met de wereldwijd razend populaire Saoedische sjeik Aaidh al-Qarni.

Maar het echte probleem is natuurlijk niet het feit dat de overheid soms weinig informatie verschaft over het intrekken van via’s van haatpredikers. Het is veel problematischer dan dit soort figuren überhaupt worden uitgenodigd. El Damanhoury doet nu alsof de Nederlandse overheid volstrekt willekeurig hier en daar onschuldige en vredelievende imams de toegang tot ons land ontzegd, maar zo gaat dat natuurlijk niet: dat iemand als Aaidh al-Qarni geweerd zou worden omdat hij oproept tot het inslaan van schedels en het doorsnijden van kelen, dat ligt eigenlijk alleen maar in de lijn van de verwachting.

Ook voor El Damanhoury, want hij is lang genoeg in Nederland om onze normen en waarden te kennen. El Damanhoury kan immers zelf ook op z’n klompen aanvoelen dat zo’n haatdragend figuur niet in Nederland thuishoort; daar heeft hij helemaal geen lijst van de overheid voor nodig.

Wat moeten we dan ook denken van deze vraag om openheid? Ik zie het als poging om de weerzin van de bevolking die tegen radicale haatpredikers bestaat, te verplaatsen naar de overheid. Een afleidingsmanoeuvre, zogezegd. Wat mij betreft werkt Den Haag dan ook niet mee aan het beantwoorden van zijn vraag. Laat El Damanhoury eerst maar wat introspectie plegen alvorens zijn verzoeken worden ingewilligd.

28/4 Eindhoven Dichtbij

5/5 Eindhovens Dagblad